{"id":44147,"date":"2026-05-27T09:00:06","date_gmt":"2026-05-27T07:00:06","guid":{"rendered":"https:\/\/www.bornin.brussels\/?p=44147"},"modified":"2026-05-19T14:45:29","modified_gmt":"2026-05-19T12:45:29","slug":"portrait-le-metier-de-sage-femme-au-sein-dun-grand-hopital-bruxellois","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bornin.brussels\/nl\/nieuws\/portrait-le-metier-de-sage-femme-au-sein-dun-grand-hopital-bruxellois\/","title":{"rendered":"Portret: het beroep van verloskundige in het Erasmusziekenhuis"},"content":{"rendered":"

Het team van Born in Brussels bezocht de <\/strong>kraamafdeling van het Erasmusziekenhuis<\/strong><\/a> voor het eerste portret van het jaar. Maak kennis met verloskundige H\u00e9l\u00e8ne. Ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Verloskundige belichten we de dagelijkse realiteit van dit belangrijke beroep.\u00a0<\/strong><\/p>\n

\"\"
H\u00e9l\u00e8ne, verloskundige op de kraamafdeling van het Erasmusziekenhuis. Foto: Samuel Walheer<\/figcaption><\/figure>\n

De communicatiedienst van het Erasmusziekenhuis ging enthousiast in op mijn verzoek. Kort nadat de uitnodiging naar de verloskundigen was doorgestuurd, stelde H\u00e9l\u00e8ne zich kandidaat. We konden elkaar snel ontmoeten. Toen ik aankwam op de kraamafdeling, werd ik begroet door een stralende vrouw die enthousiast was over het project. Nadat H\u00e9l\u00e8ne me had rondgeleid, begonnen we aan het interview.<\/p>\n

Al bij de eerste vraag zet H\u00e9l\u00e8ne de toon: “Het beroep van verloskundige heeft me veranderd! Goed doen en vriendelijk zijn, plaats ik centraal bij de uitoefening van mijn job. Dat heeft ertoe geleid dat ik me beter in mijn vel voel. Ik vind dat je als verloskundige onmiddellijk een bepaalde erkenning krijgt van je doelgroep. Het is heel verrijkend om je in te zetten voor het welzijn van vrouwen en hun baby’s.”<\/p><\/blockquote>\n

\"\"
H\u00e9l\u00e8ne, verloskundige, in een kamer van de kraamafdeling van het Erasmusziekenhuis. Foto: Samuel Walheer<\/figcaption><\/figure>\n

Wie is H\u00e9l\u00e8ne?<\/strong><\/h3>\n

H\u00e9l\u00e8ne is een goedlachse 41-jarige mama. Vooral sinds haar beslissing om haar carri\u00e8re een andere wending te geven. Daarvoor werkte ze in een heel andere omgeving: marketing. Ze verkocht banden voor vrachtwagens en bouwvoertuigen. Dat is net iets anders. Ze had een soort openbaring na haar bevalling in het Erasmusziekenhuis. Die ervaring heeft haar fundamenteel veranderd. Ze ontdekte het beroep door de verloskundigen rondom haar te observeren. “Ik denk dat het me erg aansprak om voor anderen te zorgen. Dat is iets wat ik in de praktijk wilde brengen in mijn dagelijkse leven”<\/em>, vertelt ze.<\/p>\n

Tegen het einde van de COVID-periode besliste ze om voor verloskundige te gaan studeren op de campus van het UZ in Jette. Nadat ze haar studies had afgerond, was het logisch dat ze zou solliciteren bij het ziekenhuis dat haar ge\u00efnspireerd had. Ze heeft een bijzondere voorliefde ontwikkeld voor de algemene opvolging, van de zwangerschap en bevalling tot de verwelkoming van de baby in het gezin. In die context werd H\u00e9l\u00e8ne aangeworven op de kraamafdeling, bij de eenheid hoogrisicozwangerschappen. Ze werd opgeleid in het verloskwartier en werkt daar nu al een aantal maanden.<\/p>\n

\u00a0“Het beroep van verloskundige is enorm veelzijdig. Er zijn heel veel manieren waarop je het kan uitoefenen, en dat is een grote meerwaarde.” H\u00e9l\u00e8ne<\/p><\/blockquote>\n

Werken als verloskundige in een ziekenhuis<\/strong><\/h3>\n

H\u00e9l\u00e8ne legt uit dat de werkuren van week tot week vari\u00ebren. Over het algemeen begint een werkdag vrij vroeg, rond 7 uur, met een teamvergadering. Daar geeft het nachtteam informatie over individuele pati\u00ebnten en bijzondere gevallen door aan het ochtendteam. Na de overdracht gaan de verloskundigen naar de kamers, waar ze de koppels begeleiden bij de geboorte van hun baby. H\u00e9l\u00e8ne legt uit: “We zijn er om hun vragen te beantwoorden en hen te steunen tijdens dit bijzondere moment in hun leven. In het verloskwartier waken we over de gezondheid van de moeders en hun ongeboren baby’s en begeleiden we de koppels bij hun geboorteproject. Op de kraamafdeling besteden we veel tijd aan de ondersteuning van de borstvoeding. We voeren ook behandelingen uit als dat nodig is en werken nauw samen met de neonatale diensten om te streven naar zero separation.”<\/em><\/p>\n

H\u00e9l\u00e8ne voegt eraan toe: “We zetten onze ronde voort door de verschillende administratieve en medische dossiers bij te werken. Zo kunnen we een optimale multidisciplinaire opvolging verzekeren. Dan neemt het namiddagteam het over na een briefing. Zo gaat het 24 uur per dag, 7 dagen per week.”<\/em><\/p>\n

“Ik voel dat het komt.” <\/em><\/strong><\/h3>\n

H\u00e9l\u00e8ne vertelt meer over haar werkbeleving: “De nachten op het verloskwartier hebben iets bijzonders. Het halfduister brengt rust, de stilte van het ziekenhuis contrasteert met de intensiteit van de emoties en elke geboorte lijkt gehuld in een intieme sfeer. Afgelopen nacht is er een moeder aangekomen om te bevallen van haar derde kind. Ze wilde een epidurale, die ze snel kreeg. Daarna hebben we haar begeleid tijdens de volledige arbeid, waarbij we haar en haar baby zorgvuldig monitorden. Doorheen de nacht ontstond er een speciale band met dit koppel. ’s Morgens vroeg, toen mijn dienst bijna afgelopen was, ging ik afscheid nemen. Toen keek ze me aan en zei: ‘Ik voel dat het komt.’ Toen ik haar onderzocht, stelde ik vast dat de baby er bijna was. In het eerste daglicht heb ik samen met een collega deze geboorte begeleid. Het was prachtig, sereen en emotioneel. Even later kon de mama haar derde kind in haar armen sluiten. Alles was alles goed verlopen.”<\/em><\/p>\n

Opleiding en ontwikkeling<\/strong><\/h3>\n

In Belgi\u00eb zijn de studies voor verloskundige anders georganiseerd in de Federatie Walloni\u00eb-Brussel dan in Vlaanderen. De studies duren vier jaar in de Federatie Walloni\u00eb-Brussel en drie jaar in Vlaanderen. Ze vallen onder het hoger onderwijs van het korte type (professionele bachelor) en worden georganiseerd in hogescholen. Ze omvatten theorie (fundamentele, medische en humane wetenschappen) en uitgebreide klinische praktijk (stages vanaf het eerste jaar, in het verloskwartier, de kraamafdeling, enz.). H\u00e9l\u00e8ne legt uit: “Je leert het vak echt en ontwikkelt een klinische blik.” <\/em><\/p>\n

Hoe zit het met de evolutie van het beroep? Op basis van haar ervaring en gesprekken met collega’s kan H\u00e9l\u00e8ne ons vertellen dat er veel veranderd is. Bijvoorbeeld de verhouding tussen de werkdruk, die maar blijft toenemen, en de middelen die ter beschikking gesteld worden om het werk gedaan te krijgen. De oorzaak is dat onze gezondheidszorg steeds meer onder druk wordt gezet. Daarnaast noemt H\u00e9l\u00e8ne heel wat positieve facetten van haar werk als verloskundige bij het Erasmusziekenhuis:<\/p>\n